-
1 inquiro
inquīro, sīvi, sītum, 3, v. a. [in-quaero], to seek after, search for, inquire into any thing (cf. anquirere).I.Lit.:II.vera illa honestas, quam natura maxime inquirit,
Cic. Tusc. 3, 2, 3:omnia ordine,
Liv. 22, 7, 11:sedes,
Just. 3, 4:inquire in ea quae memoriae sunt prodita,
Cic. Leg. 1, 1, 4:de opere,
Quint. 3, 11, 21:verborum originem,
id. 1, 6, 28:aliquibus inquirenda quaedam mandare,
id. 10, 1, 128:vitia (alicujus),
Hor. S. 1, 3, 28:quid sit furere,
id. ib. 2, 3, 41.—Trop.A.Jurid., to search for grounds of accusation against one:B.cum ego diem inquirendi in Siciliam perexiguam postulavissem,
Cic. Verr. 1, 2, 6:in competitores,
id. Mur. 21:de rebus capitalibus,
Curt. 6, 8, 17:inquisitum missi de iis, quorum, etc.,
Liv. 40, 20, 3.—To search, pry, examine, or inquire into any thing:si quis habet causam celebritatis, in eum quid agat inquiritur, etc.,
Cic. de Off. 2, 13, 44:nimium inquirens in se, atque ipse sese observans,
Cic. Brut. 82, 283:filius ante diem patrios inquirit in annos,
to inquire how long his father will live, Ov. M. 1, 148:totum in orbem,
id. ib. 12, 63:obstitit oceanus in se simul et in Herculem inquiri,
Tac. G. 34.— Hence, inquīsītus, a, um, P. a., searched into or for:res,
Liv. 10, 40, 10:corpus magna cum cura inquisitum,
searched for, id. 22, 7, 5:istanc rem inquisitam certumst non amittere,
not to neglect inquiry, Plaut. Am. 2, 2, 217.— Hence, adv.: inquīsītē, with investigation, thoroughly, Gell. 1, 3, 9; comp., id. 1, 3, 21. -
2 inquisite
inquīro, sīvi, sītum, 3, v. a. [in-quaero], to seek after, search for, inquire into any thing (cf. anquirere).I.Lit.:II.vera illa honestas, quam natura maxime inquirit,
Cic. Tusc. 3, 2, 3:omnia ordine,
Liv. 22, 7, 11:sedes,
Just. 3, 4:inquire in ea quae memoriae sunt prodita,
Cic. Leg. 1, 1, 4:de opere,
Quint. 3, 11, 21:verborum originem,
id. 1, 6, 28:aliquibus inquirenda quaedam mandare,
id. 10, 1, 128:vitia (alicujus),
Hor. S. 1, 3, 28:quid sit furere,
id. ib. 2, 3, 41.—Trop.A.Jurid., to search for grounds of accusation against one:B.cum ego diem inquirendi in Siciliam perexiguam postulavissem,
Cic. Verr. 1, 2, 6:in competitores,
id. Mur. 21:de rebus capitalibus,
Curt. 6, 8, 17:inquisitum missi de iis, quorum, etc.,
Liv. 40, 20, 3.—To search, pry, examine, or inquire into any thing:si quis habet causam celebritatis, in eum quid agat inquiritur, etc.,
Cic. de Off. 2, 13, 44:nimium inquirens in se, atque ipse sese observans,
Cic. Brut. 82, 283:filius ante diem patrios inquirit in annos,
to inquire how long his father will live, Ov. M. 1, 148:totum in orbem,
id. ib. 12, 63:obstitit oceanus in se simul et in Herculem inquiri,
Tac. G. 34.— Hence, inquīsītus, a, um, P. a., searched into or for:res,
Liv. 10, 40, 10:corpus magna cum cura inquisitum,
searched for, id. 22, 7, 5:istanc rem inquisitam certumst non amittere,
not to neglect inquiry, Plaut. Am. 2, 2, 217.— Hence, adv.: inquīsītē, with investigation, thoroughly, Gell. 1, 3, 9; comp., id. 1, 3, 21. -
3 exquīrō
exquīrō sīvī, sītus, ere [ex+quaero], to search out, seek diligently, inquire into, scrutinize, inquire, ask: ex te causas divinationis: haec nimis a Graecis, to be too exacting in: Ancillas cruciatu, T.: secum, quid peccatum sit: sententias, Cs.: eorum tabulas, ransack: matrem, seek, V.: pacem per aras, implore, V.: itinere exquisito per Divitiacum, ascertained, Cs.: singularīs honores, devise: vescendi causā omnia, S.* * *exquirere, exquisivi, exquisitus Vseek out, search for, hunt up; inquire into -
4 quaerō
quaerō sīvī, sītus, ere [QVAES-], to seek, look for: quaerenti (deae) defuit orbis, O.: te ipsum quaerebam, was looking for, T.: suos notos, Cs.: ab ostio quaerens Ennium, asking for: cum praetor quaereretur: quem quaeritis, adsum, V.: liberi ad necem quaerebantur: escam in sterquilinio, Ph.: per imas Quaerit iter vallīs (Ufens), V.: cauda colubrae... moriens dominae vestigia quaerit, O.— To seek to obtain, look for, strive for, seek: sibi alium imperatorem, S.: in regnum quaeritur heres, V.: milites ducem quaerentes: in eum invidia quaesita est, i. e. prejudice is excited: ad ornatum ludorum aurum: regia potestas hac lege quaeritur: ne quaeratur latebra periurio: voce pericula, provoke, O.: defensorem suae salutis eum.—With inf, to seek, strive, endeavor, ask: ne quaere doceri Quam poenam, etc., V.: Antequam... speciosa quaero Pascere tigrīs, i. e. let me rather, H.: classibus advehebantur, qui mutare sedes quaerebant, Ta.— To strive to gain, earn, win by effort, acquire: Conserva, quaere, parce, T.: Quaerit ac timet uti, H.: victum volgo, T.: confiteri sibi quaesito opus esse, that he must earn something.—To feel the want of, miss, lack: Siciliam in uberrimā Siciliae parte: ne ille saepe Persas et Indos quaesisset, L.: quaerit Boeotia Dircen, O.— To ask, desire, require, demand, need, call for: quid sibi hic vestitus quaerit? i. e. what do you mean by? T.: collis pauca munimenta quaerebat, S.: qui tumultus dictatoriam maiestatem quaesisset, made necessary, L.: nego esse quicquam, quod cuiusquam oratoris eloquentiam quaereret: quaeris ut suscipiam cogitationem, quidnam istis agendum putem.—Fig., to seek mentally, think over, meditate, aim at, plan, devise, find: consilium, T.: quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, S.: remedium: rationes eas, quae ex coniecturā pendent.— To seek to learn, make inquiry, ask, inquire, interrogate: item alio die Quaerebam, T.: quaerendo cognoveram: vide, quaere, circumspice!: quaesiturus, unum caelum esset an innumerabilia: Naturā fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est, has been made a question, H.: cum ab iis saepius quaereret, made inquiries, Cs.: quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc.: quaesivit a medicis, quem a modum se haberet, N.: quaero de te, num, etc.: Cura tibi de quo quaerere nulla fuit, O.: in dominos quaeri de servis iniquom est, i. e. to examine under torture: quaerit ex solo ea, quae, etc., Cs.: habes, quod ex me quaesisti.— To examine, inquire into, make inquiry, investigate: coëgit consules circa fora proficisci ibique quaerere, L.: hunc abduce, vinci, quaere rem, T.: scrutatus sum quae potui et quaesivi omnia: rem illam: quorum de naturā Caesar cum quaereret, sic reperiebat, Cs.—Esp., of judicial investigation: de pecuniis repetundis: dum de patris morte quaereretur: ut veteribus legibus, tantum modo extra ordinem, quaereretur, the investigation should be made.—In parenthet. clauses, to inquire, consider: omnino, si quaeris, ludi apparatissimi: noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est, in short: si verum quaeritis, to speak the truth: si verum quaerimus.* * *quaerere, quaesivi, quaesitus Vsearch for, seek, strive for; obtain; ask, inquire, demand -
5 anquīrō
anquīrō sīvī, sītus, ere [am- (for ambi-) + quaero], to seek on all sides, look about, search after: aliquem: omnia, quae sunt, etc.—Fig., to inquire diligently, examine into: alqd: conducat id necne: quid valeat id, anquiritur: de alio.— Esp., to conduct a judicial inquiry: de perduellione, L. — To prosecute (with gen. or abl. of the punishment): cum capitis anquisissent, L.: pecuniā anquirere, for a fine, L.* * *anquirere, anquisivi, anquisitus Vseek, search diligently after, inquire into, examine judicially; indict -
6 cognosco
co-gnosco, gnōvi, gnĭtum, 3 ( tempp. perff. contr. cognosti, Ter. And. 3, 4, 7:I.cognostis,
id. Hec. prol. 8:cognoram,
Cic. de Or. 1, 31, 143; Cat. 66, 26:cognoro,
Cic. Att. 7, 20, 2; id. Fam. 2, 11, 2 fin.: cognorim, Cael. ap. Cic. Att. 10, 9, A, 1:cognoris,
Ter. Phorm. 2, 1, 35; Lucr. 6, 534:cognorit,
Ter. Eun. 5, 4, 11:cognosses,
Cic. Fl. 21, 51; Cat. 91, 3:cognossent,
Nep. Lys. 4 fin.:cognosse,
Lucr. 1, 331; Cat. 90, 3; Ov. M. 15, 4 al.; v. Neue, Formenl. 2, 532; 2, 535), v. a. [nosco].To become thoroughly acquainted with (by the senses or mentally), to learn by inquiring, to examine, investigate, perceive, see, understand, learn; and, in tempp. perff. (cf. nosco) to know (very freq. in all periods and species of composition); constr. with acc., with acc. and inf., or a rel.-clause as object, and with ex, ab, the abl. alone, or per, with the source, etc., of the information, and with de.A.By the senses:b.credit enim sensus ignem cognoscere vere,
Lucr. 1, 697; 6, 194; Enn. Ann. ap. Pers. 6, 9 (v. 16 Vahl.); cf.:doctas cognoscere Athenas,
Prop. 1, 6, 13; so,regiones,
Caes. B. G. 3, 7:domos atque villas,
Sall. C. 12, 3:Elysios campos, etc.,
Tib. 3, 5, 23:totum amnem,
Verg. A. 9, 245:sepulcra,
Suet. Calig. 3:Aegyptum proficisci cognoscendae antiquitatis,
Tac. A. 2, 59; cf. Nep. Att. 18, 1:infantem,
Suet. Calig. 13:si quid dignum cognitu,
worth seeing, Suet. Aug. 43 rem, Lucil. ap. Non. p. 275, 22:ab iis Caesar haec dicta cognovit, qui sermoni interfuerunt,
Caes. B. C 3, 18 fin.:si tantus amor casus cognoscere nostros.. Incipiam, Verg A. 2, 10: verum, quod institui dicere, miserias cognoscite sociorum,
Cic. Verr. 2, 2, 27, § 65:aliquid et litteris et nuntiis cognoscere,
id. Fam. 1, 5, 1; 14, 5, 1; 14, 6 init.:iter ex perfugis,
Sall. C. 57, 3; id. J. 112, 1 al:per exploratores cognovit,
Caes. B. G. 1, 22; 5, 49; 2, 11;7, 16: deditio per nuntios cognita,
Sall. H. Fragm. 2, 22 Gerl.:de Marcelli salute, Cic Fam. 4, 4, 3: de Bruto,
id. Att. 5, 21, 10;Sall J. 73, 1: his (quibus) rebus cognitis very freq. in the historians,
Caes. B G. 1, 19, 1, 33; 2, 17; 4, 30 et saep., so in abl. absol. cognito, vivere Ptolemaeum, Liv. 33, 41, 5, so id. 37, 13, 5, 44, 28, 4 al.; v. Zumpt, Gram. § 647.—Like the Engl. to know, the Heb. (v. Gesen. Lex. s. h. v 3), and the Gr. gignôskô (v. Lidd. and Scott, under the word, III.), euphem of sexual intercourse, Ov. H. 6, 133 aliquam adulterio, Just 5, 2, 5, 22, 1, 13: cognita, Cat 61, 147; Tac. H 4, 44.—B.Mentally, to become acquainted with, learn, recognize, know:II.nihil certum sciri, nihil plane cognosci et percipi possit,
Cic. de Or 1, 51, 222, Lucr 2, 840;quod Di vitiaci fratris summum in populum Romanum studium cognoverat,
Caes. B. G 1, 19; cf. Sall. C. 51, 16 quem tu, cum ephebum Temni cognosses, Cic. Fl. 21, 51 et saep.: id se a Gallicis armis atque insignibus cognovisse, knew by their weapons and insignia (diff. from ex and ab aliquo, to learn from any one, v ab), Caes. B G. 1, 22; Ov. P 2, 10, 1; Phaedr. 4, 21, 22.—With acc. and inf: nunc animam quoque ut in membris cognoscere possis esse, Lucr 3, 117; cf. Auct. Her. 4, 18, 25: cum paucitatem mililum ex castrorum exiguitate cognosceret, Caes B G. 4, 30: aetatem eorum ex dentibus, Varr R. R. 2, 8 fin.:sed Metello jam antea experimentis cognitum erat, genus Numidarum infidum... esse,
Sall. J 46, 3 al. —With acc. and part.:aliter ac sperarat rempublicam se habentem,
Nep. Ham. 2, 1.—With rel.- clause:tandem cognosti qui siem, Ter And. 3, 4, 7: id socordiāne an casu acciderit, parum cognovi,
Sall. J. 79, 5 al. —To recognize that which is already known, acknowledge, identify (rare for agnosco): vereor, ne me quoque, cum domum ab Ilio cessim revertero, Praeter canem cognoscat nemo, Varr. ap. Non. p. 276, 9:III.eum haec cognovit Myrrhina,
Ter. Hec. 5, 3, 32:primum ostendimus Cethego signum: cognovit,
Cic. Cat. 3, 5, 10; cf.:sigilla, ova,
id. Ac. 2, 26, 86; Lucr. 2, 349:pecus exceptum est, quod intra dies XXX. domini cognovissent,
to identify, Liv. 24, 16, 5; cf.:ut suum quisque per triduum cognitum abduceret,
id. 3, 10, 1; Ov. F. 2, 185:video et cognosco signum,
Plaut. Ps. 4, 2, 45:faciem suam,
Ov. A. A. 3, 508:cognito regis corpore,
Just. 2, 6, 20:mores,
Ov. P. 3, 2, 105.—So esp., to identify a person before a tribunal:cum eum Syracusis amplius centum cives Romani cognoscerent,
Cic. Verr. 2, 1, 5, § 14; 2, 5, 28, § 72.—With the access. idea of individual exertion (cf. Gr. gignôskô), to seek or strive to know something, to inquire into, to investigate, examine (so freq. only as a jurid. and milit. t. t.):A.accipe, cognosce signum,
Plaut. Ps. 4, 2, 31.Jurid. t. t., to examine a case in law, to investigate judicially (cf. cognitio):2.Verres adesse jubebat, Verres cognoscebat, Verres judicabat,
Cic. Verr. 2, 2, 10, § 26; cf. Quint. 4, 2, 21; Dig. 13, 4, 4 al.—So absol.:si judicas, cognosce,
Sen. Med. 194.—With acc.:causam,
Quint. 4, 1, 3; cf. id. 11, 1, 77 Spald. N. cr.:causas,
Cic. Off. 2, 23, 82; id. Verr. 2, 2, 48, § 118. COGNITIONES, Inscr. Orell. 3042.—With de:de agro Campano,
Cic. Phil. 5, 19, 53:de Caesaris actis,
id. Att. 16, 16 B, 8:de hereditate,
id. Verr. 2, 2, 7, § 19:hac de re,
id. ib. 2, 1, 10, § 27; cf. Quint. 6, 3, 85; 7, 4, 35; 8, 3, 62 al.; Suet. Aug. 55; 93; id. Tib. 33; id. Calig. 38 al.:super aliquā re,
Dig. 23, 2, 13:familiae herciscundae, i. e. ex actione familiae herciscundae,
ib. 28, 5, 35; cf. ib. 27, 2, 2.—Transf., of critics and the criticising public:B.cognoscere atque ignoscere, Quae veteres factitarunt, si faciunt novi,
Ter. Eun. prol. 42; cf. id. Hec. prol. 3 and 8.—And of private persons in gen.:et cognoscendi et ignoscendi dabitur peccati locus,
Ter. Heaut. 2, 1, 6.—Milit. t. t., to reconnoitre, to act the part of a scout:1.qualis esset natura montis et qualis in circuitu ascensus, qui cognoscerent, misit,
Caes. B. G. 1, 21 al— Also merely to inquire into, examine:numerum tuorum militum reliquiasque,
Cic. Pis. 37, 91 (al. recognoscere).—Hence, *cognoscens, entis, P. a., acquainted with:cognoscens sui,
Auct. Her. 4, 18, 25. —Subst. in jurid. lang., one who investigates judicially Inscr Orell 3151; 3185.—* Adv.: cognoscenter, with knowledge, distinctly:2.ut cognoscenter te videam,
Tert. adv. Marc. 4, 22.—cognĭtus, a, um, P. a., known, acknowledged, approved. res penitus perspectae planeque cognitae, Cic. de Or. 1, 23, 108, cf. id. ib 1, 20, 92; id. Fam. 1, 7, 2. dierum ratio pervulgata et cognita, id. Mur 11, 25:homo virtute cognitā et spectatā fide,
id. Caecin. 36, 104.—With dat.:mihi Galba, Otho, Vitellius nec beneficio nec injuriā cogniti,
Tac. H. 1, 1, so Plin. 12, 21, 45, § 99.— Comp.:cognitiora, Ov Tr. 4, 6, 28. cognitius,
id. M. 14, 15.— Sup.:cognitissima,
Cat. 4, 14. -
7 quaero
quaero (old orthogr. QVAIRO, Epitaphs of the Scipios, 6; for the original form and etym. quaeso, ĕre, v. quaeso), sīvi or sĭi, sītum, 3, v. a., to seek.I.Lit.A.In gen.: aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.); Plaut. Mil. 2, 3, 3:B.te ipsum quaerebam,
Ter. Heaut. 4, 8, 3:escam in sterquilinio,
Phaedr. 3, 12 init. —In partic.1.To seek to get or procure, to seek or search for a thing, Ter. Heaut. 3, 1, 38:b.rem mercaturis faciendis,
Cic. Par. 6, 2, 46.— Absol.:contrivi in quaerendo vitam atque aetatem meam,
Ter. Ad. 5, 4, 15; 5, 3, 27; Hor. Ep. 1, 7, 57; id. A. P. 170.—Transf., to get, procure, obtain, acquire a thing:2.uxores liberorum quaerendorum causā ducere,
Suet. Caes. 52:liberorum quaerundorum causā ei uxor data est,
Plaut. Capt. 4, 2, 109; cf.:quaerunt litterae hae sibi liberos,
id. Ps. 1, 1, 21.—To seek for something missing, to miss:3.Siciliam in uberrimā Siciliae parte,
Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47:optatos Tyndaridas,
Prop. 1, 17, 18:Phoebi comam,
Tib. 2, 3, 20:amnes,
Stat. Th. 4, 703.—To ask, desire, with ut and subj.:II.quaeris ut suscipiam cogitationem quidnam istis agendum putem,
Cic. Att. 14, 20, 4.—Trop.A.In gen., to seek, i. e. to think over, meditate, aim at, plan a thing:B.dum id quaero, tibi qui filium restituerem,
Ter. Heaut. 3, 1, 83:quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus,
Sall. C. 33,5:fugam,
Cic. Att. 7, 17, 1; id. Mur. 37, 80:sibi remedium ad rem aliquam,
id. Clu. 9, 27:de gratiā quid significares, mecum ipse quaerebam,
id. Att. 9, 11, A, 1.—With inf.:tristitiae causam si quis cognoscere quaerit,
seeks, strives, endeavors, Ov. Tr. 5, 4, 7; id. Am. 1, 8, 51; Hor. C. 3, 4, 39; id. Ep. 1, 1, 2 al.—In partic.1.To look for, seek to gain any thing; to get, acquire, obtain, procure:2.laudem sibi,
Ter. Heaut. 2, 3, 74:salutem alicui malo,
id. Ad. 3, 2, 2:negabant ullā aliā in re nisi in naturā quaerendum esse illud summum bonum,
Cic. Ac. 1, 5, 19:pudentem exitum suae impudentiae,
id. Verr. 2, 1, 1, § 2:invidiam in aliquem,
id. Rab. Post. 17, 46. —Of inanim. and abstr. subjects, to demand, need, require, = requirere:3. (α).quod cujusquam oratoris eloquentiam quaereret,
Cic. Verr. 2, 1, 10, § 29:lites ex limitibus judicem quaerant,
Varr. R. R. 1, 15, 1:bellum dictatoriam majestatem quaesivisset,
Liv. 8, 30:quaerit Boeotia Dircen,
Ov. M. 2, 239. —With ab:(β).cum ab iis saepius quaereret,
made inquiries, Caes. B. G. 1, 32:quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc.,
Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191:quaesivit a medicis, quemadmodum se haberet,
Nep. Dion, 2, 4:a quo cum quaesisset, quo se deduci vellet,
id. Epam. 4, 5; cf. Cic. N. D. 1, 22, 60. —With de:(γ).quaerebat paulo ante de me, quid, etc.,
Cic. Pis. 9, 18:de te ipso quaero, Vatini, utrum, etc.,
id. Vatin. 4, 10:quaero de te, arbitrerisne, etc.,
Liv. 4, 40:cura tibi de quo quaerere nulla fuit,
Ov. P. 4, 3, 18.—With ex:(δ).quaesivi ex Phaniā, quam in partem provinciae putaret, etc.,
Cic. Fam. 3, 6, 1:quaerit ex solo ea, quae, etc.,
Caes. B. G. 1, 18.—With a rel.-clause:4. a.ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia,
Cic. Fam. 9, 26, 3:natura fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est,
Hor. A. P. 409:quaeritur inter medicos, cujus generis aquae sint utilissimae,
Plin. 31, 3, 21, § 31.—With inf. (post-Aug.):b.e monte aliquo in alium transilire quaerens,
Plin. 8, 53, 79, § 214:qui mutare sedes quaerebant,
Tac. G. 2.—Transf., of animals, plants, etc., to desire, prefer, seek:5.salictum et harundinetum... umidum locum quaerunt,
Varr. R. R. 1, 23, 5:glires aridum locum quaerunt,
id. ib. 3, 15, 2; Col. 1, praef. §26: lupinum quaerit maxime sabulosa,
Plin. 18, 14, 36, § 134;so of the soil: ager aquosus plus stercoris quaerit,
demands, Pall. 1, 6, 15.—To examine or inquire into judicially, to investigate, institute an investigation; with [p. 1502] acc. (rare):b.hunc abduce, vinci, rem quaere,
Ter. Ad. 3 (4), 36:non dubitabat Minucius, quin iste (Verres) illo die rem illam quaesiturus non esset,
Cic. Verr. 2, 2, 29, § 72. —With de and abl. (class.; cf.Krebs, Autibarb. p. 962 sq.): de pecuniis repetundis,
Cic. Verr. 1, 9, 27:de morte alicujus,
id. Rosc. Am. 41, 119:de servo in dominum,
to question by torture, put to the rack, id. Mil. 22, 59:aliquid per tormenta,
Suet. Tib. 58:legibus,
to investigate according to the laws, impartially, Plin. Ep. 5, 21, 3. —Transf.: si quaeris, si quaerimus (prop., if we, or you, look well into the matter; if we, or you, would know the truth), to say the truth, in fact, to speak honestly:A.omnino, si quaeris, ludi apparatissimi,
Cic. Fam. 7, 1, 2:at sunt morosi, et anxii, et difficiles senes: si quaerimus, etiam avari,
id. Sen. 18, 65:si quaeritis,
id. de Or. 2, 62, 254; so,too, si verum quaeris,
id. Fam. 12, 8, 1:si verum quaeritis,
id. de Or. 2, 34, 146:si verum quaerimus,
id. Tusc. 2, 23, 55: noli quaerere or quid quaeris? in short, in one word:noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est,
id. Fam. 4, 4, 3:quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris,
id. ib. 3, 1, 2.— Hence, quaesītus, a, um, P. a., sought out.In a good sense, select, special, extraordinary (mostly post-Aug.): epulae quaesitissumae, Sall. ap. Macr. S. 2, 9, 9 (Sall. H. 2, 23, 4 Dietsch); comp.:B.leges quaesitiores (opp. simplices),
Tac. A. 3, 26:quaesitior adulatio,
id. ib. 3, 57.— Sup.:quaesitissimi honores,
Tac. A. 2, 53.—In a bad sense (opp. to what is natural), far-fetched, studied, affected, assumed (class.):C.vitabit etiam quaesita nec ex tempore ficta, sed domo allata, quae plerumque sunt frigida,
Cic. Or. 26, 89:ut numerus non quaesitus, sed ipse secutus esse videatur,
id. ib. 65, 219:comitas,
Tac. A. 6, 50:asperitas,
id. ib. 5, 3.—Subst.: quaesītum, i, n.1.A question ( poet.):2.accipe quaesiti causam,
Ov. M. 4, 793; id. F. 1, 278; Hor. S. 2, 6, 82.—A question as a rhetorical figure, = pusma, Mart. Cap. 5, § 524. -
8 cōgnōscō
cōgnōscō gnōvī (often contr., cōgnōstī, cōgnōrō, cōgnōsse, etc.), gnitus, ere [com- + (g)nōscō], to become acquainted with, acquire knowledge of, ascertain, learn, perceive, understand ; perf., to know: regiones, Cs.: domūs atque villas, S.: amnem, V.: quam (antiquitatem) habuit cognitam, N.: casūs nostros, V.: miserias sociorum: quis sim, ex eo, S.: per exploratores montem teneri, Cs.: furto postridie cognito: quibus (scriptis) cognitis, after reading, N.: id se a Gallicis armis cognovisse, knew by their weapons, Cs.: fide cognitā, tested, N.: ab his, non longe oppidum abesse, Cs.: sed Metello experimentis cognitum erat, genus infidum esse, S.: quem plane perditum cognorat: vos fortīs, S.: aliter ac sperarat rem p. se habentem, N.: alqm magni animi: alqm paratissimo animo: tandem qui siem, T.: id socordiāne an casu acciderit, S.: cognito, vivere Ptolemaeum, L.—Poet.: casus multis hic cognitus, experienced by, Iu. — Supin. acc.: promissa eius cognitum ex praesentibus inisit, S.—Supin. abl.: pleraque digna cognitu. — To recognize, acknowledge, identify: in eā re utilitatem meam, T.: alii, ne cognoscerentur, ad necem rapiebantur: inter ceteras Veturiam, L.: ostendimus Cethego signum, cognovit: signa sua, S.: cognoscenti similis fuit, seemed to recognize him, O.: pecus exceptum est, quod cognovissent, identified, L.: neque currentem se cognoscit, is like himself, V.: eum Syracusis, to identify.—To seek to know, inquire into, investigate, examine: Verres cognoscebat, Verres iudicabat: accusationem causamque: numerum militum: de agro Campano: de hereditate.—To criticise, appreciate: ut neque spectari neque cognosci (fabula) potuerit, T.: et cognoscendi et ignoscendi peccati locus, T. — To reconnoitre, spy, act as scout: qualis esset natura montis, qui cognoscerent, misit, Cs.* * *cognoscere, cognovi, cognitus V TRANSbecome acquainted with/aware of; recognize; learn, find to be; inquire/examine -
9 disquīrō
disquīrō —, —, ere [dis- + quaero], to inquire diligently, investigate: mecum, H.* * *disquirere, -, - Vinquire into, investigate -
10 exigo
I.Lit.A.In gen.:B.reges ex civitate,
to expel, Cic. de Or. 2, 48, 199:hostem e campo,
Liv. 3, 61, 8: exigor patria, Naev. ap. Non. 291, 4:aliquem domo,
Liv. 39, 11, 2:aliquem campo,
id. 37, 41, 12:omnes foras,
Plaut. Aul. 3, 1, 7:adcolas ultra famam,
Plin. 2, 68, 68, § 175:exacti reges,
driven away, Cic. de Or. 1, 9, 37; cf.:Tarquinio exacto,
id. Rep. 1, 40:anno post Tarquinios exactos,
Tac. A. 11, 22:Orestes exactus furiis,
driven, tormented, Ov. Tr. 4, 4, 70:virum a se,
Plaut. Mil. 4, 6, 62:uxorem,
to put away, divorce, Ter. Hec. 2, 1, 45; Suet. Caes. 50; id. Claud. 26; cf.: illam suam (uxorem) suas res sibi habere jussit ex duodecim tabulis; claves ademit;exegit,
turned her out of the house, Cic. Phil. 2, 28, 69: aliquem vitā, i. e. to kill, Sen. de Ira, 1, 6: corpus e stratis, to raise up or out, Sil. 16, 234:maculam,
to take out, Suet. Aug. 94: et sacer admissas exigit Hebrus aquas, pours out into the sea, Ov. H. 2, 114; of weapons, to thrust from one, thrust, drive:non circumspectis exactum viribus ensem Fregit,
thrust, impelled, Ov. M. 5, 171; so,ensem,
Luc. 8, 656; cf.:ensem per medium juvenem,
plunges through the middle, Verg. A. 10, 815:gladium per viscera,
Flor. 4, 2, 68:tela in aliquem,
Sen. Cons. ad Marc. 16;hence: aliquem hastā,
i. e. to thrust through, transfix, Val. Fl. 6, 572.—Mid.:quae (hasta) cervice exacta est,
passed out, passed through, Ov. M. 5, 138: prope sub conatu adversarii manus exigenda, to be put forth, raised (for a blow), Quint. 6, 4, 8 Spald.:(capellas) a grege in campos, hircos in caprilia,
to drive out, Varr. R. R. 2, 3, 8:sues pastum,
id. ib. 2, 4, 6:radices altius,
to send out, Cels. 5, 28, 14; cf.:vitis uvas,
Col. 3, 2, 10; 3, 6, 2; Cels. 8, 1 med. —In partic.1.A scenic t. t., to drive off, i. e. hiss off a piece or a player from the stage (rare):2.spectandae (fabulae) an exigendae sint vobis prius,
Ter. And. prol. 27 Ruhnk.; so, fabulas, id. Hec. prol. alt. 4; id. ib. 7.—To demand, require, enforce, exact payment of a debt, taxes, etc., or the performance of any other duty (very freq.;(β).syn.: posco, postulo, flagito, contendo, etc.): ad eas pecunias exigendas legatos misimus,
Cic. Fam. 13, 11, 1: pecunias a civitatibus, id. Div. ap. Caecil. 10, 33:acerbissime pecunias imperatas,
Caes. B. C. 3, 32; cf. id. ib. 1, 6 fin.; Cic. Pis. 16, 38; id. N. D. 3, 34, 84:quaternos denarios,
id. Font. 5, 9:tributa,
id. Fam. 3, 7, 3:pensionem,
id. ib. 6, 18, 5:nomina sua,
id. Verr. 2, 1, 10, § 28:mercedem,
id. Lael. 21, 80 et saep.:equitum peditumque certum numerum a civitatibus Siciliae,
Caes. B. C. 1, 30, 4:obsides ab Apolloniatibus,
id. ib. 3, 12, 1:viam,
to demand the construction of a road, Cic. Verr. 2, 1, 59, § 154; Liv. 42, 3, 7:a quoquam ne pejeret,
Juv. 13, 36.—Esp.: rationem, to exact an account:ut Athenienses rationibus exigendis non vacarent,
Val. Max. 3, 1, ext. 1; Plin. Ep. 10, 81, 1:libertorum nomina a quibus ratio exigi posset,
Suet. Aug. 101 fin. —In pass.: exigor aliquid, to be solicited, dunned for money, etc. (post-class.): exigor portorium, id est, exigitur de me portorium, Caecil. ap. Gell. 15, 14, 5; id. ap. Non. 106, 24: (Rib. Com. Fragm. p. 51): sese pecunias maximas exactos esse, Q. Metell. Numid. ap. Gell. 15, 14, 2; Dig. 23, 4, 32.—3.To examine, inquire into (post-Aug.):4.nec illae (conjuges) numerare aut exigere plagas pavent,
Tac. G. 7 fin. (so Ritter, Halm, with all MSS., cf. Holzmann ad loc.; al. exugere, said to have been the read. of a lost codex, the Arundelianus; cf. exsugo); cf.:exactum et a Titidio Labeone, cur omisisset, etc.,
id. A. 2, 85.—Of places, to go or pass beyond, to pass by, leave behind ( poet. and in post-Aug. prose):5.cum primus equis exegit anhelis Phoebus Athon,
Val. Fl. 2, 75; cf. Prop. 3, 20, 11 (4, 20, 3 M.):Troglodytae hibernum mare exigunt circa brumam,
Plin. 12, 19, 42, § 87.—In mercant. lang., to dispose of, sell:6.agrorum exigere fructus,
Liv. 34, 9, 9 Drak.: mercibus exactis, Col. poët. 10, 317. —Mathemat. t. t., to apply to a standard or measure, i. e. to examine, try, measure, weigh by any thing:II.ad perpendiculum columnas,
Cic. Verr. 2, 1, 51, § 133:materiam ad regulam et libellam,
Plin. 36, 25, 63, § 188:pondus margaritarum sua manu,
Suet. Caes. 47; cf.:aliquid mensura,
Plin. 17, 21, 35, § 159.Trop.A.In gen., to drive out, expel (very rare):B.locus, Ubi labore lassitudo exigunda ex corpore,
Plaut. Capt. 5, 4, 4: frigus atque horrorem vestimentis, Lucil. ap. Non. 291, 8.—Far more freq. and class.,In partic.1.(Acc. to I. B. 2.) To require, demand, claim any thing due:2.ego vero et exspectabo ea quae polliceris, neque exigam, nisi tuo commodo,
Cic. Brut. 4, 17:aliquid exigere magis quam rogare,
id. Fam. 2, 6, 1:longiores litteras exspectabo vel potius exigam,
id. ib. 15, 16, 1:omnibus ex rebus voluptatem quasi mercedem,
id. Fin. 2, 22, 73:ab hoc acerbius exegit natura quod dederat,
demanded back, reclaimed, id. Tusc. 1, 39, 93 Klotz.:non ut a poëta, sed ut a teste veritatem exigunt,
id. Leg. 1, 1, 4:has toties optata exegit gloria poenas,
has cost, Juv. 10, 187:poenas,
to take vengeance, id. 10, 84:de vulnere poenas,
Ov. M. 14, 478: poenam (alicui), Sen. de Ira, 2, 22 fin.; Ov. F. 4, 230:gravia piacula ab aliquo,
Liv. 29, 18, 18 et saep.—With ut:exigerem ex te cogeremque, ut responderes,
Cic. Fin. 2, 35, 119; 4, 28, 80; cf.:Calypso exigit fata ducis,
questions, inquires into, Ov. A. A. 2, 130:exactum a marito, cur, etc.,
Tac. A. 2, 85:exigite ut mores seu pollice ducat,
Juv. 7, 237 sq. —With an object-clause:exigimus potuisse eum eo tempore testamentum facere,
Dig. 29, 7, 8; 24, 3, 2.— Absol.:in exigendo non acerbum,
Cic. Off. 2, 18, 64:cum res exiget,
Quint. 5, 11, 5; 10, 3, 3; cf.:ut res exiget,
id. 12, 10, 69:si communis utilitas exegerit,
id. 12, 1, 37.— Esp.: rationem, to require an account:rerum gestarum,
Just. 19, 2, 6:numquid rationem exiges, cum tibi aliquis hos dixerit versus?
an explanation, Sen. Ep. 94, 28; Plin. Ep. 19, 9.—Of time, life, etc., to lead, spend, pass, complete, finish:3. 4.non novisse quicum aetatem exegerim,
Plaut. Trin. 4, 2, 111; id. Capt. 3, 5, 62:tecum aetatem,
id. Mil. 4, 2, 48; 4, 6, 60; id. Cas. 2, 5, 12:ut te dignam mala malam aetatem exigas,
id. Aul. 1, 1, 4: vitam taetre, Cat. Or. inc. 15; Ter. Heaut. 2, 3, 39:cum maerore graviorem vitam,
Sall. J. 14, 15; 85, 49; Plin. 7, 44, 45, § 139; Vitr. 2, 1, 4; Val. Max. 3, 5, 4 al.:vitae tempus,
Sen. Ep. 2, 2; Val. Max. 3, 3, ext. 6:jam ad pariendum temporibus exactis,
Cic. Verr. 2, 1, 18, § 48: qui exacta aetate moriuntur, at the close of the vigorous period of life, Cic. Tusc. 1, 39, 93; id. Verr. 2, 5, 8, § 21; Sall. J. 6, 2; Liv. 2, 40, 11 al.:mediam dies exegerat horam,
Ov. Am. 1, 5, 1:aevum,
Lucr. 4, 1235; Verg. A. 7, 777; Ov. M. 12, 209:tristissimam noctem,
Petr. 115:diem supremum noctemque,
Tac. A. 3, 16:ullum tempus jucundius,
Plin. Ep. 3, 1, 1:jam aestatem exactam esse,
Sall. J. 61, 1:per exactos annos,
at the end of every year, Hor. C. 3, 22, 6:exacto per scelera die,
Tac. H. 1, 47; id. A. 3, 16; so,exacto quadriennio,
Plin. 2, 47, 48, § 130; Verg. G. 3, 190; Stat. S. 2, 2, 47.—To bring to an end, to conclude, finish, complete a thing ( poet. and in post-Aug. prose):5.exegi monumentum aere perennius,
Hor. C. 3, 30, 1:opus,
Ov. R. Am. 811; id. M. 15, 871:exactus tenui pumice versus eat,
Prop. 3, 1, 8; Verg. A. 6, 637:commentarii ita sunt exacti, ut, etc.,
Quint. 10, 7, 30:eandem gracilitatem stilo exigere condiscant,
to reach, attain to, id. 1, 9, 2.—To determine, ascertain, find out:6.sociisque exacta referre,
his discoveries, Verg. A. 1, 309:non prius exacta tenui ratione saporum,
before he has ascertained, Hor. S. 2, 4, 36.— Pass. impers.:non tamen exactum, quid agat,
Ov. F. 3, 637; cf. id. Am, 3, 7, 16. —(Acc. to I. B. 3.) To weigh, try, prove, measure, examine, adjust, estimate, consider, = examinare, ponderare (class. but perh. not in Cic.): si ad illam summam veritatem legitimum jus exegeris, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 1; cf.: nolite ad vestras leges atque instituta exigere ea, quae Lacedaemone fiunt, to estimate by the standard of, etc., Liv. 34, 31, 17; so,7.opus ad vires suas,
Ov. A. A. 2, 502:si omnia argumenta ad obrussam coeperimus exigere,
Sen. Q. N. 4, 5, 1; cf.:principatus tuus ad obrussam exigitur,
id. de Clem. 1, 1, 6:se ad aliquem,
id. Ep. 11 fin.:regulam emendate loquendi,
Quint. 1, 5, 2:illa non nisi aure exiguntur, quae fiunt per sonos,
are judged of, id. 1, 5, 19; cf. id. 1, 4, 7.—To treat, consult, deliberate respecting something, = considerare, deliberare (class. but not in Cic.): de his rebus ut exigeret cum eo, Furnio mandavi, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 7:8.cum aliquo,
Plin. Ep. 6, 12, 3; cf.:secum aliquid,
Verg. A. 4, 476; Ov. M. 10, 587; Sen. Ep. 27:de aliqua re coram,
Plin. Ep. 9, 26, 13:haec exigentes hostes oppressere,
Liv. 22, 49, 12:quid dicendum, quid tacendum, quid differendum sit, exigere consilii est,
Quint. 6, 5, 5.—To endure, undergo:aerumnam,
Plaut. Capt. 5, 4, 12. —Hence, exactus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 5., measured; hence), precise, accurate, exact (poet and in post-Aug. prose):difficile est, quot ceciderint, exacto affirmare numero,
Liv. 3, 5, 12:acies falcis,
Plin. 17, 27, 42, § 251:fides,
Ov. Pont. 4, 9, 46.— Comp.:cura,
Suet. Tib. 18; Mart. 4, 87, 4. — Sup.:diligentia,
Front. Aquaed. 89:vir,
Plin. Ep. 8, 23, 5.—With gen.:Mamurius, morum fabraene exactior artis, Difficile est dicere,
Ov. F. 3, 383.— Adv.: exacte, exactly, precisely, accurately:ut exacte perorantibus mos est,
Sid. Ep. 7, 9.— Comp.: dicere, disserere, Mel. Prooem. § 2; Gell. 1, 3, 21.— Sup.:pascere,
Sid. Ep. 5, 11. -
11 scrūtor
scrūtor ārī, ātus, dep. [scruta], to ransack, search carefully, examine thoroughly, explore, search, examine: domos, navīs: loca abdita, S.: ignem gladio, H.: mare, Ta.: venantium latibula, Cu.: num irā actus esset, Cu.: non excutio te, si quid forte ferri habuisti, non scrutor.—Fig., to examine thoroughly, inquire into, explore, investigate: caeli plagas, Enn. ap. C.: locos, ex quibus argumenta eruamus: ante tempus haec.— To search into, search out, find out, read: mentīsque deum, O.: Arcanum illius, H.* * *scrutari, scrutatus sum V DEPsearch/probe/examine carefully/thoroughly; explore/scan/scrutinize/investigate -
12 vestīgō
vestīgō āre, —, — [cf. στίχοσ], to follow in the track of, track, trace out, track up, hunt, search, scour: vestigare et quaerere te, Enn. ap. C.: perfugas et fugitivos, L.: adeo sicca lacuna, ut vestigantium sitim falleret, Cu.: vestiga (sc. ramum) oculis, V.—Fig., to inquire into, investigate, trace, search out: causas rerum: nihil inexploratum, quod vestigari volunt, efficere, L.: voluptates omnīs: regionem omni curā, Cu.* * *vestigare, vestigavi, vestigatus Vtrack down, search for; search out; try to find out by searching; investigate -
13 discuto
discutere, -, - Vexamine, inquire into; discuss -
14 adinquiro
ăd-inquīro, 3, v. a., to investigate or inquire into further:aliquid,
Jul. Val. 1, 49 Mai. -
15 arbiter
arbĭter, tri, m. [ar = ad (v. ad init.) and bito = eo], orig., one that goes to something in order to see or hear it; hence, a spectator, beholder, hearer, an eye-witness, a witness (class. through all periods; used several times by Plaut., but only twice by Ter.; syn.: testis, speculator, conscius).I.In gen.:II.aequi et justi hic eritis omnes arbitri,
Plaut. Am. prol. 16:mi quidem jam arbitri vicini sunt, meae quid fiat domi, Ita per impluvium introspectant,
id. Mil. 2, 2, 3:ne arbitri dicta nostra arbitrari (i. e. speculari, v. arbitror) queant,
id. Capt. 2, 1, 28; so id. ib. 2, 1, 34; id. Cas. 1, 1, 2; 1, 1, 55; id. Mil. 4, 4, 1; id. Merc. 5, 4, 46; id. Poen. 1, 1, 50; 3, 3, 50; id. Trin. 1, 2, 109:aut desine aut cedo quemvis arbitrum,
Ter. Ad. 1, 2, 43:quis est decisionis arbiter?
Cic. Fl. 36:ab arbitris remoto loco,
id. Verr. 2, 5, 31:remotis arbitris,
after the removal of, id. Off. 3, 31, 112:omnibus arbitris procul amotis,
Sall. C. 20, 1 Corte:arbitros eicit,
Liv. 1, 41:remotis arbitris,
id. 2, 4:sine arbitro,
id. 27, 28:absque arbitris,
Vulg. Gen. 39, 11:loca abdita et ab arbitris libera,
Cic. Att. 15, 16 B; Just. 21, 4:secretorum omnium arbiter, i. e. conscius,
Curt. 3, 12, 9:procul est, ait, arbiter omnis,
Ov. M. 2, 458 (cf. id. ib. 4, 63: conscius omnis abest).—Esp.A.In judic. lang., t. t., prop., he that is appointed to inquire into a cause (cf. adire hiberna, Tac. H. 1, 52, and intervenio) and settle it; hence, an umpire, arbiter, a judge, in an actio bonae fidei (i. e. who decides acc. to equity, while the judex decides acc. to laws), Sen. Ben. 3, 7 (cf. Zimmern, Rechtsgesch. 3 B, § 8; 3 B, § 42; 3 B, § 60 sq., and the jurists there cited).— So in the fragments of the Twelve Tables: JVDICI. ARBITROVE. REOVE. DIES. DIFFISVS. ESTO., ap. Paul. ex Fest. s. v. reus, p. 227 Müll.: Prae TOR. ARBITROS. TRES. DATO. ap. Fest. s. v. vindiciae, p. 376 Müll., and the ancient judicial formula:B.P. J. A. V. P. V. D., i. e. PRAETOREM JVDICEM ARBITRVMVE POSTVLO VTI DET,
Val. Prob. p. 1539 P.:ibo ad arbitrum,
Plaut. Rud. 4, 3, 101; so id. ib. 4, 3, 104:Vicini nostri hic ambigunt de finibus: Me cepere arbitrum,
Ter. Heaut. 3, 1, 90 (arbiter dabatur his, qui de finibus regendis ambigerent, Don.); so,arbiter Nolanis de finibus a senatu datus,
Cic. Off. 1, 10, 33.—Of the Hebrew judges:subjacebit damno, quantum arbitri judicaverint,
Vulg. Exod. 21, 22.—Hence, trop.:Taurus immensus ipse et innumerarum gentium arbiter,
that sets boundaries to numerous tribes, Plin. 5, 27, 27, § 97:arbitrum familiae herciscundae postulavit,
Cic. Caecin. 7: arbitrum illum adegit (i. e. ad arbitrum illum egit; cf.adigo),
id. Off. 3, 16, 66:quis in hanc rem fuit arbiter?
id. Rosc. Com. 4, 12.—In the time of Cicero, when, acc. to the Lex Aebutia, the decisions were given in definite formulae of the praetor, the formal distinction between judex and arbiter disappeared, Cic. Mur. 12 fin. —Transf. from the sphere of judicial proceedings, a judge, an arbitrator, umpire, in gen.: arbiter inter antiquam Academiam et Zenonem. Cic. Leg. 1, 20, 53:C.Judicet Dominus, arbiter hujus diei, inter etc.,
Vulg. Jud. 11, 27.—So of Paris:arbiter formae,
Ov. H. 16, 69: pugnae, the judge, umpire of the contest, ho brabeutês, Hor. C. 3, 20, 11:favor arbiter coronae,
which adjudged the prize of victory, Mart. 7, 72, 10.—He that rules over, governs, or manages something, a lord, ruler, master (mostly poet. or in post-Aug. prose; syn.: rex, dominus): arbiter imperii (Augustus), Ov. Tr. 5, 2, 47:armorum (Mars),
id. F. 3, 73:bibendi,
Hor. C. 2, 7, 25 (cf. id. ib. 1, 4, 18: nec regna vini sortiere talis, and in Gr. basileus tou sumposiou):quo (sc. Noto) non arbiter Hadriae Major,
who rules over the sea, id. ib. 1, 3, 15:arbiter Eurystheus irae Junonis iniquae,
i. e. the executor, fulfiller of her wrath, Ov. H. 9, 45 al. —In prose, Tac. A. 1, 26:regni,
id. ib. 13, 14, where Halm reads arbitrium:rerum,
id. ib. 2, 73:di potentium populorum arbitri,
id. ib. 15, 24:(JOVI) RERVM RECTORI FATORVMQVE ARBITRO,
Inscr. Orell. 1269 et saep. -
16 vestigo
ve-stīgo, no perf. and sup., āre, 1, v. a. [etym. dub.; perh. Sanscr. vahis (bahis), out, and stigh-, to climb; cf. Gr. stichos, a row, etc.; Angl. -Sax. stīgan; Germ. steigen, to climb].I.Prop., to follow in the track of; to track, trace out (cf.: rimor, indago, scrutor): germana soror, errare videbar, Tardaque vestigare et quaerere te, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.):II.feras vestigat (sc. canis),
Sen. Thyest. 496.—With abl.:fertur (sc. tigris) praeceps, odore vestigans (sc. raptorem),
Plin. 8, 18, 25, § 66. —Transf.A. 1.With abl.:2.perfugas et fugitivos, quos inquirendo vestigare potuerint, reddidisse,
Liv. 31, 19, 2:(cervi) vestigant cavernas (serpentium),
Plin. 8, 32, 50, § 118:omnis enim jacens piscis magis naribus escam, quam oculis, vestigat,
Col. 8, 17, 14.—Absol.:B.dimissis deinde per agros, qui vestigarent,
Liv. 32, 26, 13 dub.; cf. Weissenb. ad loc.—To search after; to seek out:III.ceterum Alexander, quam regionem Dareus petisset, omni curā vestigans, tamen explorare non poterat,
Curt. 4, 6, 5:adeo sicca lacuna, ut vestigantium sitim falleret,
id. 4, 16, 14:equum vestigari jubet,
id. 6, 5, 19:ergo alte vestiga (sc. ramum) oculis, riteque repertum Carpe manu,
Verg. A. 6, 145.—Trop.A.To inquire into, investigate (class.).1.In simple constr.:2.causas rerum,
Cic. de Or. 2, 39, 166.—With abl.:3.quā (sc. ratione) omnes illorum conatūs vestigare,
Cic. Verr. 1, 16, 48.—With cum:B.quod cum desidiosā delectatione vestiges,
Cic. de Or. 3, 23, 88.—To discover, find out:grave imperium regum nihil inexploratum, quod vestigari volunt, efficit,
Liv. 39, 51, 6. -
17 exquiro
ex-quīro (in Plautus also exquaero, Bacch. 4, 4, 70 al.), sīvi, sītum, 3, v. a., to search out diligently, to seek for; to make inquiry, to inquire, to ask (syn.: requiro, inquiro, investigo, perscrutor;B.freq. and class.): cum ex te causas divinationis exquirerem,
Cic. Div. 2, 20, 46:a te nihildum certi exquiro,
id. Att. 7, 12, 4; cf.: sed haec non nimis exquiro a Graecis, to ask [p. 700] of, expect from, id. ib. 7, 18, 3:ancillas dedo, quolibet cruciatu exquire,
Ter. Hec. 5, 2, 7:exquisiturum se vel fidiculis de Caesonia sua, cur, etc.,
that he would search out even by the rack, Suet. Calig. 33:idem ego dicam, si me exquiret miles,
Plaut. Mil. 2, 2, 91:secum et cum aliis, quid in eo peccatum sit, exquirunt,
Cic. Off. 1, 41, 147:omissis auctoritatibus ipsa re ac ratione exquirere veritatem,
id. de Imp. Pomp. 17, 51:sententias,
Caes. B. G. 3, 3, 1:locum,
Verg. G. 2, 266:sceleratum frigus,
to find out, id. ib. 2, 256:verum,
to search into, investigate, Cic. Div. 2, 12, 28; id. Off. 1, 36, 132:facta alicujus ad antiquae religionis rationem,
id. Verr. 2, 4, 5, § 10; cf.:verba exquisita ad sonum,
id. Or. 49, 163:rationes agitare et exquirere,
id. Tusc. 5, 23, 66:itinere exquisito per Divitiacum,
having ascertained the route, Caes. B. G. 1, 41, 4 et saep.:exquire de Blesamio, numquid ad regem contra dignitatem tuam scripserit,
inquire respecting Blesamius, Cic. Deiot. 15, 42; cf.:de Varrone tam diligenter,
id. Att. 13, 22, 1:eis senatus arbitratur singularis exquirendos honores,
to devise, invent, id. Phil. 4, 2, 5.— Pass. impers.:istuc mihi exquisitum est, fuisse hunc, etc.,
I am accurately informed, Plaut. Capt. 3, 4, 105:mi istuc primum exquisito est opus,
I must first inquire respecting this, id. Am. 2, 2, 159; cf. id. ib. 2, 1, 81;A. and S. Gr. § 243, R. 1: consilia exquirentes,
Cic. Fat. 1.—Hence, ex-quīsītus, a, um, P. a., carefully sought out, ripely considered, choice, excellent, exquisite:ipsi omnia, quorum negotium est, consulta ad nos et exquisita deferunt,
Cic. de Or. 1, 58, 250:reconditae exquisitaeque sententiae,
id. Brut. 79, 274:exquisitum judicium litterarum,
id. Off. 1, 37, 133:exquisitis rationibus confirmare,
id. Fin. 1, 9, 30:summis ingeniis exquisitaque doctrina philosophi,
id. ib. 1, 1, 1:ars,
id. de Or. 2, 41, 175:supplicia,
id. Off. 3, 27, 100:magistri,
id. Brut. 27, 104:munditia non odiosa neque exquisita nimis,
too exquisite, id. Off. 1, 36, 130:nihil elegans, nihil exquisitum,
id. Pis. 27, 67:epulae,
Plin. 9, 35, 58, § 119. — Comp.:accuratius et exquisitius dicendi genus,
id. Brut. 82, 283:verba,
Quint. 11, 1, 33.— Sup.:laudantur exquisitissimis verbis legiones,
Cic. Phil. 4, 3, 6:ad exquisitissimam consuetudinem Graecorum aliquem erudire,
id. Rep. 2, 21:scientia exquisitissimae subtilitatis,
Plin. 6, 33, 39, § 211.—Sought out, ascertained, made certain:satin istuc mihi exquisitumst?
Plaut. Capt. 3, 4, 105.—Hence, adv.: exquīsīte, carefully, accurately, particularly, excellently, exquisitely:cum de eo crimine accurate et exquisite disputavisset,
Cic. Brut. 80, 277:eleganter atque exquisite dicere aliquid,
Quint. 8, 2, 21.— Comp., Cic. Brut. 93, 322; id. Tusc. 1, 48, 116; Quint. 12, 10, 75.— Sup., Tiro Tull. ap. Gell. 10, 1, 7; Gell. 13, 7, 6. -
18 exquisite
ex-quīro (in Plautus also exquaero, Bacch. 4, 4, 70 al.), sīvi, sītum, 3, v. a., to search out diligently, to seek for; to make inquiry, to inquire, to ask (syn.: requiro, inquiro, investigo, perscrutor;B.freq. and class.): cum ex te causas divinationis exquirerem,
Cic. Div. 2, 20, 46:a te nihildum certi exquiro,
id. Att. 7, 12, 4; cf.: sed haec non nimis exquiro a Graecis, to ask [p. 700] of, expect from, id. ib. 7, 18, 3:ancillas dedo, quolibet cruciatu exquire,
Ter. Hec. 5, 2, 7:exquisiturum se vel fidiculis de Caesonia sua, cur, etc.,
that he would search out even by the rack, Suet. Calig. 33:idem ego dicam, si me exquiret miles,
Plaut. Mil. 2, 2, 91:secum et cum aliis, quid in eo peccatum sit, exquirunt,
Cic. Off. 1, 41, 147:omissis auctoritatibus ipsa re ac ratione exquirere veritatem,
id. de Imp. Pomp. 17, 51:sententias,
Caes. B. G. 3, 3, 1:locum,
Verg. G. 2, 266:sceleratum frigus,
to find out, id. ib. 2, 256:verum,
to search into, investigate, Cic. Div. 2, 12, 28; id. Off. 1, 36, 132:facta alicujus ad antiquae religionis rationem,
id. Verr. 2, 4, 5, § 10; cf.:verba exquisita ad sonum,
id. Or. 49, 163:rationes agitare et exquirere,
id. Tusc. 5, 23, 66:itinere exquisito per Divitiacum,
having ascertained the route, Caes. B. G. 1, 41, 4 et saep.:exquire de Blesamio, numquid ad regem contra dignitatem tuam scripserit,
inquire respecting Blesamius, Cic. Deiot. 15, 42; cf.:de Varrone tam diligenter,
id. Att. 13, 22, 1:eis senatus arbitratur singularis exquirendos honores,
to devise, invent, id. Phil. 4, 2, 5.— Pass. impers.:istuc mihi exquisitum est, fuisse hunc, etc.,
I am accurately informed, Plaut. Capt. 3, 4, 105:mi istuc primum exquisito est opus,
I must first inquire respecting this, id. Am. 2, 2, 159; cf. id. ib. 2, 1, 81;A. and S. Gr. § 243, R. 1: consilia exquirentes,
Cic. Fat. 1.—Hence, ex-quīsītus, a, um, P. a., carefully sought out, ripely considered, choice, excellent, exquisite:ipsi omnia, quorum negotium est, consulta ad nos et exquisita deferunt,
Cic. de Or. 1, 58, 250:reconditae exquisitaeque sententiae,
id. Brut. 79, 274:exquisitum judicium litterarum,
id. Off. 1, 37, 133:exquisitis rationibus confirmare,
id. Fin. 1, 9, 30:summis ingeniis exquisitaque doctrina philosophi,
id. ib. 1, 1, 1:ars,
id. de Or. 2, 41, 175:supplicia,
id. Off. 3, 27, 100:magistri,
id. Brut. 27, 104:munditia non odiosa neque exquisita nimis,
too exquisite, id. Off. 1, 36, 130:nihil elegans, nihil exquisitum,
id. Pis. 27, 67:epulae,
Plin. 9, 35, 58, § 119. — Comp.:accuratius et exquisitius dicendi genus,
id. Brut. 82, 283:verba,
Quint. 11, 1, 33.— Sup.:laudantur exquisitissimis verbis legiones,
Cic. Phil. 4, 3, 6:ad exquisitissimam consuetudinem Graecorum aliquem erudire,
id. Rep. 2, 21:scientia exquisitissimae subtilitatis,
Plin. 6, 33, 39, § 211.—Sought out, ascertained, made certain:satin istuc mihi exquisitumst?
Plaut. Capt. 3, 4, 105.—Hence, adv.: exquīsīte, carefully, accurately, particularly, excellently, exquisitely:cum de eo crimine accurate et exquisite disputavisset,
Cic. Brut. 80, 277:eleganter atque exquisite dicere aliquid,
Quint. 8, 2, 21.— Comp., Cic. Brut. 93, 322; id. Tusc. 1, 48, 116; Quint. 12, 10, 75.— Sup., Tiro Tull. ap. Gell. 10, 1, 7; Gell. 13, 7, 6. -
19 inquīrō
inquīrō sīvī (-sīsse, -sīssent, L.), sītus, ere [<*> in + quaero], to seek after, search for: corpus funeris causā inquisitum, L.—To search into, examine, investigate, scrutinize: honestas, quam natura maxime inquirit: omnia ordine, L.: vitia tua, H.: rem inquisitam ad consulem detulit, after investigating it, L.: inquire in ea quae, etc.: patrios in annos, how long the father will live, O.: obstitit oceanus in se simul et in Herculem inquiri, Ta.: quid sit furere, H.: Cui placeas, O.: in eum quid <*>gat inquiritur, etc.—In law, to make an investigation, seek grounds of accusation: diem inquirendi postulare: de rebus capitalibus, Cu.: inquisitum missi de iis, quorum, etc., L.* * *inquirere, inquisivi, inquisitus Vexamine, investigate, scrutinize; seek grounds for accusation; search, seek -
20 adinquiro
adinquirere, adinquisi, adinquisitus V TRANSinvestigate/inquire/look into further
- 1
- 2
См. также в других словарях:
inquire into something — inquire into (something) to try to discover the facts or truth of something. She thought the committee had no right to inquire into her politics. Related vocabulary: look into something … New idioms dictionary
inquire into — (something) to try to discover the facts or truth of something. She thought the committee had no right to inquire into her politics. Related vocabulary: look into something … New idioms dictionary
inquire into — I verb analyze, canvass, check, conduct an inquiry, consider, delve into, examine, explore, ferret out, hear, hold an inquiry, institute an inquiry, interrogate, investigate, monitor, probe, pry, pursue, query, question, reconnoiter, research,… … Law dictionary
inquire into systematically — index investigate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
inquire into — in ˈquire ˌinto [transitive] [present tense I/you/we/they inquire into he/she/it inquires into present participle inquiring into … Useful english dictionary
inquire into — phrasal verb [transitive] Word forms inquire into : present tense I/you/we/they inquire into he/she/it inquires into present participle inquiring into past tense inquired into past participle inquired into inquire into something to ask questions… … English dictionary
inquire into sth — UK US inquire into sth Phrasal Verb with inquire({{}}(UK also enquire) /ɪnˈkwaɪər/ verb [I] ► to try to discover the facts about something: »Officers of the City of London Fraud Squad are inquiring into the affairs of the company … Financial and business terms
inquire into — Synonyms and related words: comment upon, criticize, deal with, descant, discourse, discuss, dissert, dissertate, entertain, go into, handle, investigate, look into, probe, prospect, remark upon, review, see about, sift, sleep upon, survey, take… … Moby Thesaurus
inquire into — investigate, look into, ask about … English contemporary dictionary
inquire into — Examine, investigate, sift, canvass, follow up, look into … New dictionary of synonyms
Commission to Inquire into Child Abuse — The Commission to Inquire into Child Abuse (CICA) is one of a range of measures introduced by the Irish Government to investigate the extent and effects of abuse on children from 1936 onwards. It is commonly known in Ireland as the Ryan… … Wikipedia